Op de 1e rij zitten van wat Jezus doet

PH3_1684_WEBHeb je ooit op de eerste rij gezeten van een musical voorstelling zoals De Lion King, Tarzan of Belle en het beest? Vooraan zie je alles nog veel beter; de meest mooie en fijne details in hun fantasierijke en kleurrijke kostuums, de mimiek op hun gezicht maar ook hoe het live orkest onder het podium het verhaal laat opstijgen door de meeste mooie klanken te spelen.

Zoiets maak ik hier mee in Manila. Hier zijn voelt als zitten op de eerste rang van een musicalvoorstelling. Het enige verschil is dat ik een rol speel in deze musical en God de regisseur is, maar ik tegelijkertijd ook toe kijk hoe God aan het werk is. Hoe dat dan precies werkt? In onderstaande verhalen kan je een idee krijgen hoe dat eruit kan zien. In mijn vorige blog ‘Manila is ON!’ heb ik al het één en ander verteld van wat ik hier doe. Nog niet gelezen? Doe het dan nog even want dat helpt je deze blog ook beter te begrijpen! 🙂 Ik kan je zeggen… het is hier soms haast onwerkelijk maar altijd waanzinnig bijzonder en mooi!

Lees het, wees bemoedigd, wees uitgedaagd, zuig het in je op en laat het je hongerig maken naar dit en meer in je eigen leven. Het is dichterbij dan je denkt…

Van genezing op genezing
We gingen met de jeugd van de kerk op stap om samen met hen in de wijk over Jezus te vertellen, te bidden voor de zieken en soms gewoon een luisterend oor te zijn voor mensen. De jeugd (11-20 jaar oud) had het nog nooit gedaan maar wilde het maar al te graag leren.

PH3_1715-2_WEBWe zagen een man in een rolstoel zitten en maakten een praatje met hem. Hij had last van zijn rechterbeen en kon amper lopen. We verzamelde met de groep jongeren om hem heen, legden onze handen op zijn been, baden voor hem en vroegen of hij zijn been kon testen. Hij begon direct enthousiast zijn been heen en weer te bewegen en keek opgewekt. Het enige wat hij kon uitbrengen was meerdere malen Salamat Poh (hartelijk bedankt!) met een grote bigsmile op zijn gezicht. We vroegen hem of hij kon staan en kon lopen. Na jaren zitten in een rolstoel en voortgeduwd te moeten worden kon hij niet direct een sprintje trekken, maar de pijn was weg en hij bewoog zich enthousiast voort. Wauww…. was ik hier echt getuigen van? Deed God dit echt toen we erom vroegen? Absoluut! 🙂

Terwijl wij aan het bidden waren voor deze man in de rolstoel kwam er een man kijken. Hij was nieuwsgierig geworden wat een groep Filipijnse jongeren met 3 blanke westerlingen doen bij een oude man in een rolstoel. Geef hem eens ongelijk?! Toen hij door had dat we voor mensen aan het bidden waren en mensen genazen van ziekte en pijn, rende hij naar zijn huis aan de overkant van de straat en haalde zijn zieke vader uit het huis. Hij zette hem op een krukje voor zijn huis en vroeg, nadat we klaar waren met bidden voor de man in de rolstoel of we ook voor zijn vader wilde bidden. Hij had last van chronische hoofdpijn, buikpijn en kon heel slecht zien, zelfs zijn eigen vrouw kon hij niet herkennen met zijn zicht. Nadat we een aantal keer voor hem gebeden hadden, waren zowel zijn hoofdpijn als buikpijn compleet verdwenen en zag hij bijna weer volledig scherp. Voor hem genoeg reden om ‘JA’ te zeggen tegen Jezus en vervolgens zijn leven aan Jezus te geven.

Is dat niet geweldig?

Jezus en de vrouw die 4 maanden op een bankje zat
Wanneer we met de jeugd van de kerk (en hun leiders) evangeliseren doen we dat van deur tot deur in hun wijk. Hierdoor krijgt de jeugd hart voor hun eigen wijk en kunnen ze relatie opbouwen met de mensen die we bezoeken. Vaak worden we bij mensen binnen uitgenodigd in hun huisje, maar geregeld zitten de mensen buiten voor hun voordeur aan de straat. Zo ook 4 oudere dames van 70-75 jaar. We mochten bidden voor 2 vrouwen met pijn in hun knie en die genazen direct. Super gaaf! Nadat ze opstonden en ervoeren dat de pijn volledig verdwenen was zeiden ze dat er binnen in huis nog een vrouw was die pijn had, maar niet kon lopen. Ze was zich momenteel aan het wassen, maar of we tijd hadden om later terug te komen en ook voor haar te bidden. We bleven ruim 10 minuten kletsen met de dames, tot we het seintje kregen dat we naar binnen mochten. Zo gauw deze vrouw van 73 ons zag zitten, sprongen de tranen haar in de ogen.

PH3_2112_WEB In gebrekkig Engels zei ze dat ze ons gebed nodig had en legde ze aan één van de jeugdleiders in Tagalog uit wat er met haar aan de hand was. 3 januari 2017 was ze in de tuin gevallen en sindsdien kon ze niet meer lopen. Tot de dag van vandaag, 9 mei 2017, zit ze op een houten bankje in een achterkamertje van haar gedeelde woning. Ja… je telt het goed… dat zijn ruim 4 maanden. 4 MAANDEN! Ze zit gewoon al 4 maanden op een bankje te vergaan van de pijn en kan niets doen. Haar huisgenoten zijn twee 70-jarige vrouwen en ze heeft geen kinderen of een man. Vrij eenzaam dus. Financieel was het niet mogelijk om naar de dokter te gaan. Een bezoek aan de dokter is hier ongeveer €5-€10 en een rontgenfoto is ongeveer €10-€15. Voor Nederlandse begrippen is dit niets, maar voor hier is het blijkbaar vrij veel. Terwijl ze haar verhaal met tranen in haar ogen vertelde aan de jeugdleider brak mijn hart. Wat een verhaal, wat triest, maar ook wat bijzonder dat God ons juist uitgerekend vandaag hier brengt. De jeugdleider sprak met haar en binnen een paar minuten waren ze aan het bidden om Jezus aan te nemen. De jeugdleider legde uit dat genezing van een heup die niet goed werkt goed is om voor te bidden, maar uiteindelijk draait het erom of we een relatie hebben met Jezus en Hem erkennen als Heer en Redder. Het was bijzonder om te zien hoe klaar ze hiervoor was en het maar al te graag wilde, of we nou baden voor haar heup of niet. De Heilige Geest had haar duidelijk voorbereid hiervoor!

PH3_2089_WEB
Deze vrouw zat 4 maanden lang op een bankje te wachten. Nadat we samen baden of Jezus in haar hart wilde komen vertelde ze dat haar hart zo licht en vrij voelde.

Na het gebed begon ze direct te huilen. Wat bleek; de zwaarte, last, verdriet en alle eenzaamheid waren direct verdwenen na het gebed, alsof er een last van haar schouders viel. Typisch Jezus; die komt met rust, vrede, orde, troost en gezelschap in haar leven! 🙂 Vervolgens baden we een aantal keer voor haar heup die uit de kom leek te zijn (zo te voelen), maar helaas gebeurde er niets. Terwijl we baden kwam één van de vrouwen die genezen was van haar pijn in haar knie een aantal keer voorbij lopen om te kijken wat we deden en hoe het ging. Ze vertelde blij dat ze geen pijn meer had. Net toen ze weg wilde lopen vroegen we juist of zij wilde komen en of ze voor haar huisgenoot wilde bidden en haar de handen op wilde leggen. Zo ontroerend om te zien dat deze vrouw nu voor haar huisgenoot bad.

C:DCIM107GOPROGOPR9108.GPR
Vrouw die genezen is van haar pijn in haar knie bid voor genezing van de heup van haar vriendin/huisgenoot!

Ook nu gebeurde er helaas niets, ondanks dat het een ontroerend moment was. Waarom? Geen idee. Wat ik wel weet is dat het kennen van Jezus veel verder gaat en belangrijker is dan een gezond lichaam, ook al geloof ik dat ook God een gezond lichaam belangrijk vindt voor ons. De vrouw was absoluut niet teleurgesteld dat ze niet spontaan genas. Ze was veel te opgewekt over haar nieuwe hart dat Jezus haar gegeven had. Ze voelde zich zo vrij, opgelucht en had nieuw hoop en moed die zo ontzettend zichtbaar was. Wauw!

Daarnaast was deze ontmoeting ook voor de jeugdleiders schokkend. Een vrouw die om de hoek van de kerk woont en al 4 maanden op een bankje zit en niemand die haar financieel helpt om naar de dokter te gaan… Daar moeten ze wat mee zeiden ze. Ze gaan als kerk nu kijken of ze haar naar de dokter kunnen meenemen en kunnen betalen voor de onkosten. Terwijl we bij de vrouw in huis zaten hoorde ik de fluisterende stem van God vragen of ik niet wat kon betekenen in de zorgkosten voor deze vrouw. Bijzonder dat ik uitgerekend deze week zag dat iemand uit mijn kerk in Nederland €100,- op mijn rekening had gestort om goede dingen mee te doen. Ik gaf de kerk een X bedrag om voor een groot gedeelte de zorg voor deze vrouw te betalen. Bedankt! 🙂

Hoe voor God een 0,0000001% kans peanuts is!

“God heeft geen enkele rol in mijn leven, Hij is de regisseur”

Deze quote vind ik van toepassing op het volgende wat ik mee maakte. Tijdens de onderwijsfase in Perth gingen we elke vrijdagmiddag evangeliseren in het winkelcentrum van Perth. Terwijl ik samen met een DTS-genoot aan het bidden was had hij het idee dat we een bepaalde richting op moesten. Omdat ik geen idee had welke richting we het beste op konen gaan, besloten we de richting te kiezen die hij dacht. We liepen en we liepen en we liepen en we liepen….

IMG_3818_WEB
Klaarmaken om te gaan evangeliseren in de stad Perth.

Ik begon wel een beetje geïrriteerd te raken en vroeg me toch echt af of mijn DTS-genoot überhaupt wist wat hij aan het doen was. Ik wantrouwde mijn DTS-genoot en daarmee ook God. Ik besloot om maar eens een gesprekje met iemand aan te knopen. Bijzonder genoeg zei hij dat hij kon zien dat we christen waren in onze ogen, maar geen tijd had en door moest… Oké… en we gingen door in de richting die mijn DTS-genoot dacht. Toen we op een T-splitsing aan het overleggen waren welke richting we op moesten, werd duidelijk hoe en waarom God mijn DTS-genoot via vele omwegen naar deze T-splitsing op dit moment geleid had. Waarom? Daarvoor moeten we 2 maanden terug in de tijd naar Cambodja.

Toen ik in Cambodja (Siem Reap) was en op het punt stond om uit te checken in mijn hostel raakte ik aan de praat met Megan (28 jaar) uit Australië die in hetzelfde hostel verbleef als ik. Ze woonde aan de oost kust van Australië en kende Perth wel omdat haar ouders naar een dorp in de buurt waren verhuist. We hadden een leuk maar kort gesprekje en ik moest er vandoor. En uitgerekend 2 maanden na mijn Cambodja avontuur, hier in Perth, op dit tijdstip, op deze T-splitsing hoor ik iemand mijn naam noemen. Het is Megan. Het duurde even voordat ik doorhad waar ik haar eerder ontmoet had maar gelukkig hielp ze me daarbij. Direct toen ik haar zag wist ik dat God deze ontmoeting gearrangeerd had. Hoe groot is de kans dat je iemand die je kort gesproken hebt in Cambodja (Siem Reap) in hetzelfde hostel, 2 maanden later random op straat in een miljoenenstad tegenkomt omdat ze toevallig datzelfde weekend een bruiloft heeft in Perth waar ze te gast is? Ik denk dat die kans vrij klein is! 🙂 Verbaasd keken we elkaar aan en maakten een praatje. Ik mocht voor haar bidden en toen verdween ze weer in de mensenmenigte.

Wauuww… Deze ervaring herinnerde me er weer aan dat als we bidden en vragen of God onze ontmoetingen wil leiden, Hij het ook echt doet. Of ik nou begrijp waar ik naar toe loop of niet. Hij is de regisseur en bereid alles voor. Het enige wat wij hoeven te doen is te gaan en elke gelegenheid te pakken! 🙂

PH3_0333-4_WEB
Mijn camera is ook mee en daarmee probeer beelden vast te leggen die een verhaal vertellen. Zie mijn de Facebookpagina van Mijn Focus Fotografie en mijn profiel voor meer foto’s.

What’s next?
Inmiddels ben ik terug uit Manila in Perth en ben ik mij twee dagen aan het klaarmaken om met de 4WD auto’s naar het noorden van Australië te rijden. Het is ruim 4 dagen rijden. We gaan daar werken met de aboriginals en ook daar over Jezus vertellen. Ben benieuwd hoe dat zal zijn.

Komende weken deel ik nog een aantal getuigenissen die ik mee gemaakt heb.

Goede week gewenst,

Pieter-Jan

 

Advertenties

3 thoughts on “Op de 1e rij zitten van wat Jezus doet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s